donderdag 9 mei 2024

Donderdag 9 mei

ontwaken in Sougia
km 109246
co:35.24872, 23.81331

Het is bewolkt als we wakker worden op deze hele leuke plek. En echt waar, ik had me voorgenomen dat als de zon zou schijnen ik even een zwemmetje zou maken, maar ik ben nu toch een beetje laf. 

De wereld hier is in diepe rust, of het zou moeten zijn dat veel kampeerders al vertrokken zijn voor een wandeling, en tijdens onze slaap ... 

zijn voorbijgekomen.

De weersverwachting voor vandaag is bewolkt met in de komende nacht en volgende ochtend goed slecht weer. Ik bedoel goed slecht dus.;-)

Dus gaan we vandaag maar eens naar Chania. Niet dat we daar nou persé veel zin in hebben, want wat we er zo van gehoord hebben is het erg toeristisch. En daar zijn wij niet zo van. De oude stad schijnt dan wel weer erg mooi te zijn. Leuke kleine straatjes met kleurrijke oude huizen. Daar houden we dan weer wél van. Daarnaast zit er bijna niks anders op dan via Chania te rijden als we naar ons volgende doel onder aan de kust willen.

Maar de belangrijkste reden is eigenlijk wel dat we ook lpg moeten tanken. We hebben 2 lpg flessen aan boord. Die staan binnen in een afgesloten gaskast, maar we hebben een buitenaansluiting, zodat niet de flessen eruit hoeven en we gewoon aan de buitenkant kunnen vullen, zoals je dat ook bij een auto doet. De eerste fles is vorige week leeggeraakt na 4 weken op reis. Om op safe te spelen voor de rest van het verblijf op Kreta combineren we dan maar het tanken van het lpg met het bezoek aan Chania. 

Veel andere opties zijn er niet hier in de buurt. Een heel aantal uren verderop naar het oosten misschien maar als dat niet lukt moeten we alsnog naar het noorden. 

Voor het vertrek tanken we nog wat gieters water onder de stranddouche hier voor onze neus. 

Met 40 liter erbij zit onze tank van 110 liter weer vol. Bij het wegrijden nog even het vuilnis in de container en alles is weer fit voor de volgende halte.

Het wordt saai om te melden maar we rijden wederom een prachtige weg. Rechtdoor gaat hier niks, het slingert hier als een slecht uitgerolde tuinslang door het landschap.

Op onze mylpg.eu app hebben we een paar tankstations gezien langs de hoofdweg naar en in de buurt van Chania. De eerste heeft geen LPG, het tweede tankstation is van de aardbodem verdwenen, maar bij de derde hebben we geluk. 

We moeten ook diesel tanken maar de pompbediende lijkt niet goed te snappen dat ik zowel diesel als gas wil tanken. Ik probeer het een paar keer duidelijk te maken maar hij begrijpt me niet. Hij wil de tankdop wel eens zien.
Ik zeg ‘doe eerst die diesel maar’ en draai ondertussen de Griekse vulnippel maar onder de achterbumper op de buitenvulaansluiting. Dan komt er een bijdehandse medewerkster aangelopen en die snapt dat ik gas gebruik om te koken en dergelijke. 

Dan met volle tanks naar Chania. We komen duidelijk in de buurt van een wat grotere Griekse stad. En even later zitten we er duidelijk in. Grieks verkeer is altijd een beetje chaos. Je moet niet vreemd opkijken als de Grieken zo maar pardoes her en der de auto stoppen voor een bakker of café om binnen even snel wat te halen of een koffie te drinken. Of het nou een drukke straat is of niet. Op een bredere weg kun je er dan nog wel langs maar in een smal straatje moet je gewoon een keer toeteren en dan komt er wel iemand naar buiten om met de auto weer weg te rijden.

We hadden vooraf al bekeken dat het wel eens moeilijk zou worden om de camper te parkeren in Chania. We hebben er een uitgepikt aan de rand van de stad binnen de muren van een voormalige fabriek. En aan de boulevard. Het is gewoon een gravelplek waar je niet moet komen als het geregend heeft denken we.

de man met het handje omhoog is
de 'parkeerwachter'

De plaats lijkt al vol als we aankomen. We zien midden op de P een kleine auto wachten of er een plaatsje vrijkomt en andere autorijder druk pratend (ruziënd?) met iemand type ‘Roma’ die druk gebarend zijn hand blijft ophouden voor een tip. Het blijkt een door zichzelf in het leven geroepen ‘parkeerwachter’ zoals we die wel vaker zien in drukke plaatsen in Griekenland. Die ‘helpt’ dan wat met het uitzoeken van een plekje. Voor zover je dat zelf niet zou kunnen…
Als we aan hem voorbijrijden op de P negeren we hem in eerste instantie. Hij is ook alweer druk heen en weer aan het rennen om diverse mensen te helpen met een plekje te vinden. 

Verderop rijdt er net een auto weg voor ons en ik schat in dat onze bus er net in past. Met dubbele camera achterop, parkeersensoren en mijn Monique aan de achterkant lukt dat ook zeker wel, maar uit het niets verschenen staat de ‘parkeerwachter’ al druk mee te gebaren achter mijn bus.  Als ik de bus op eigen kracht heb staan zie ik de Roma naast mijn raam staan met zijn hand omhoog, met een blik van ik-ga-echt-niet-weg. 

We geven hem maar een euro. We kunnen wel zeggen ‘we geven niks’, maar dan denk ik: ja straks zit er een lekkere dikke kras op de bus. Misschien een vooroordeel, maar voor een euro parkeren in een drukke toeristische stad, daar mag je niks van zeggen.

Onderweg naar het oude centrum van Chania komen we nog meer bedelende Roma kinderen voorbij. Een stel wat gewoon wat zit te blèren en waarvan er een op een trommeltje slaat waar ik met mijn al muzikaliteit geen enkel ritme in kan ontdekken. We willen best wat geven maar dan moet er wel wat meer tegenover staan.

van alles te koop

We zijn al vrij snel in de oude stad. Ja mooi, dat is ook al snel duidelijk. Ook dat het hier inderdaad erg toeristisch is. Souvenirwinkels, eettentjes, restaurants, kledingwinkels, zogenaamde Griekse-kunst winkels, het houdt niet op. Maar vooral veel mensen. Op donderdag 9 mei. We moeten er niet aan denken hoe het hier zal zijn hoogzomer. ‘Hoeven wij hier niet naar toe’, zeggen wij dan wel eens als we zoiets zien.Maar ja, nou zijn we er alsnog. Toch scoort Monique nog een leuk jurkje en een paar lekker luchtige zomerbroeken in een paar winkels. 

Ik heb mijn camera wel meegenomen in mijn rugzak maar die blijft er heel lang in. Er zijn hier genoeg fotogenieke straatjes en plekjes maar in zo’n drukke stad sla ik op slot. Ik vind dat echt helemaal niks en moet mijn best doen om me op mijn gemak te voelen. Gelukkig houdt Monique ook niet van dat toeristisch gedoe maar die kan zich daar meer voor afsluiten.

Iets meer aan de buitenrand van de oude stad vinden we wat straatjes waar bijna geen toerist te bekennen is. Daar haal ik dan ff mijn camera voor de dag, maar hij gaat al gauw weer in de tas.

   

Omdat de middag al aardig vordert proberen we ergens een eenvoudige pitatent te vinden. Want we hebben goede ervaringen met streetfood tot nu toe hier op Kreta.

Aan de drukke havenboulevard vinden we iets. Een simpel tentje waar we de krukken op de voorste rij nemen en ieder een grote pita met chicken gyros nemen. En da’s echt niet zomaar een hap tussendoor. Een pita gevuld met gyros, gebakken aardappelen, tomaat, uit, en yoghurtsaus. Geserveerd in een papieren trechter en de kunst is dat zonder gereedschap en zonder knoeien te eten. Dat valt niet mee als je afgeleid wordt door al het toeristisch gedoe wat zich voor onze ogen afspeelt.

Glasbodem boten die in– en uitvaren, een roze semi-onderzeeër (ja echt), die door het haventje kruist, jachtjes die binnen komen varen, en dan vooral heel veel mensen die voorbij flaneren.En vooral veel selfies maken. Wij maken ze zelf natuurlijk ook wel eens, maar de boulevard hier in deze toeristische plek lijkt wel een filmset, met heel veel individuen in de hoofdrol.

Filmpjes, foto’s, hele scenes worden gemaakt. Een vermaak om te zien op een kruk met een pitabroodje bijna groot genoeg om ons achter te verbergen. De duckface en sparrow face schijnen officieel passé te zijn bij selfies, en ben je op dit moment met de scrunchface helemaal hip, maar hier zie je alle variaties nog. 

Eén dame type ‘Engels’, BMI veel te hoog, en met een te klein zwart stretch jurkje dat feilloos alle rondingen die een dame met een veel te hoog BMI kan hebben omsluit, maakt het helemaal bont hier. Eerst maakt ze zelf een paar selfies van haarzelf (zo gaat dat met selfies hé), dan voor een antieke lantaarnpaal, vervolgens geeft ze de telefoon aan haar vader(?) en poseert ze naast de lantaarnpaal, achter de lantaarnpaal, tegen de lantaarnpaal, met de lantaarnpaal, om de lantaarnpaal, en ons wachten is op het moment dat ze ín de lantaarnpaal klimt. Dat doet ze jammer genoeg niet. 

Zo komt de een na de ander voorbij die selfies bezigt. Ook al wandelend zich- en haarzelf 360 graden filmend. Met tuitende lipjes toch wel, ook al is dat uit de tijd. 
Wij durven inmiddels niet meer met zijn tweeën met 2 pitabroodjes op de foto, dat snappen jullie wel.

Na de pitabroodjes vinden we het wel prima met Chania en wandelen we naar onze camper. Daar is onze Roma parkeerwachter in de verste verte niet meer te bekennen. En wij maar denken dat hij alle geparkeerde auto’s in de gaten zou houden. Nee die had na een paar uur aan euro’s vangen de buit waarschijnlijk ruim binnen.

We maken dat we uit de stad komen. Naar onze volgende plek aan de zuidkust is te ver weg. Monique had op de park4night app een plek bij een kapelletje ergens in de bergen ontdekt, dus dat gaan we maar doen.

Na ongeveer 20 minuten staan we hoog boven de stad Chania op een onverharde plek naast een klein nieuw kapelletje. Behalve dat en op een paar honderd meter afstand wat gebouwen die eruitzien als luxe studio’s is er niks hier. De camper parkeren we helemaal achteraan een twintig meter verwijderd van de weg waar vermoedelijk toch de hele avond en nacht niemand over zal rijden.

Zo, het verplichte stadsbezoek hebben we voor de rest van onze vakantie mooi gehad.

vanuit onze camper uitzicht op Chania

Donderdag 9 mei
overnachten buiten Chania, Kreta
km: 109325
CO: 35.4628, 24.05313
onze google map