Zondag 7 april

ontwaken in Airolo, Zwitserland
Km 107188
46.5244, 8.60348

Het is toch wel weer wennen in een bed van 140 x 190 als je 180 x 200 gewend bent. Ook al ligt er een goed matras in. De omwentelingen in zo’n smal bed vergen toch opnieuw weer wat oefenen. Fris was het ook vannacht. Een paar keer hebben we gedacht of de keuze voor het zomerdekbed de juiste was. Gelukkig hebben we nog twee extra plaids opgerold aan het voeteneinde liggen. Dat was in ieder geval wel een goede keuze.
En willen beslist niét de kachel aan deze vakantie! Beetje principekwestie.

Als we 08:30 vertrekken begint het...buiten alweer aardig op te warmen. De route is via Milano en Bologna en om 10:00 gaan we de grens met Italië over. En daar begint het land van tol, Fiat Panda’s  en dwaze autorijders. Ja, en de Multipla natuurlijk. Het lijkt wel of het elk jaar meer worden. Het is bijna een multiplaag. Hij is flauw, ik weet het. Ik moet het loslaten dat ding, straks droom ik er nog van.

Op de een of andere manier ben ik altijd gestrest als we door Italië rijden. Dat komt ook door het verkeer denk ik, en dan met name door de rijstijl van de Italianen. En het lijkt wel des te kleiner de auto is waar men in rijdt des te irritanter op de weg. En als je dan ziet hoeveel Panda’s er rijden dan weet je het wel.
Bij tolpoortjes gaat het ook nogal eens verkeerd met mij. En dan heb je van die poortjes waar je op twee hoogtes je creditkaart of cashgeld in kunt stoppen. Hoogte vrachtwagen en hoogte personenwagen. Ik denk dat we een beetje een gekke camper hebben want meestal kan ik er bij beide net wel net niet bij.
Ik erger me toch altijd al lichtelijk over het tol betalen in het buitenland. Op zich prima als wij het in Nederland ook gaan doen voor de buitenlanders. Want ik heb al in veel verschillende landen auto gereden maar ik vind toch echt dat Nederland de beste wegen heeft. Dus ik vind echt dat buitenlandse rijders hier best aan mee mogen betalen.

Bij het laatste tolpoortje gaat het ook weer fout. Hij wil mijn creditkaart niet meer. Bij de voorgaande poortjes wel, en hier niet. Als het na de zoveelste poging niet lukt begint het ding Italiaans te praten.
Nou kan ik als ik iets wil vragen in het Italiaans dat prima even heel snel via Google Translate à la minute overbrengen, maar die brabbelende tolkast kan ik niks mee. Nou zit er vast ergens een meneer op afstand die de camera op mij gericht heeft, en ik maak hem duidelijk in het Engels dat de creditkaart het niet doet. En eigenlijk is het ding zo onduidelijk dat ik niet eens kan verstaan of het Engels of Italiaans is wat eruit komt.

Dan komt een Italiaan uit de auto die vooraan in de rij staat die zich achter ons ontwikkelt. Hij probeert te helpen. Maar a) kan de man geen woord Engels en b) lukt het hem ook niet. De eerste toeter klinkt al in de rij achter ons.
Ik denk dan betaal ik maar contant, dus roep ik een paar keer het woord ‘cash’, en gaat er ergens een klepje open in het ding. Op de verkeerde hoogte uiteraard. En ik had het al zo warm…
Uiteindelijk schuift mijn Italiaanse hulp 30 euro in de klep en dan gaat na teruggave van 10 cent de verlossende slagboom open. Nou, daar moet ik ff van herstellen.

Het vervolg van de weg naar Corinaldo doen we op een niet-tol weg. Om 16:00u zien we de Adriatische Zee (altijd een leuk moment) en om 17:00u rijden we de camperplaats van Corinaldo op.

Corinaldo is een prachtig oud dorp. Men zegt een van de mooiste dorpjes van Le Marche.
Behalve dat stelt de gemeente ook een gratis camperplaats ter beschikking. Daarbij zijn ook de voorzieningen zoals water, stroom, vuilwaterafvoer en chemisch toilet reinigen helemaal gratis. En het is nog een prachtige plek ook. Een beetje schuin op sommige stukken maar daar hebben we oprijblokken voor. Hoewel wij ze bijna nooit gebruiken. We vinden het niet zo erg om iets schuin te staan.

We hadden ons al voorgenomen om pizza te eten zo gauw we in Italië zouden zijn. Dat moet toch geen probleem zijn zou je zeggen. Maar als we googlen zien we slechts 1 iets op de kaart wat met pizza te maken heeft. We lopen het mooie dorpje in. Of beter gezegd óp want het dorpje is op een helling gebouwd.
Uiteindelijk vinden we de pizzabakker. Het is echter een soort van snackbar waar de vriendelijke man allerlei vierkante stukken pizza uit een vitrine verkoopt. Koud, maar hij kan ze in een soort van snel-oven voor ons opwarmen.

Niet helemaal de pizza die we in gedachten hadden, maar we smullen er buiten naast de camper toch lekker van, begeleid door een lekker wijntje.

Vanaf Corinaldo gaan we morgen verder met de reis op niet-snel- en niet-tolwegen. We hebben het idee dat het dan wat relaxter wordt. Want 3 dagen snelweg vinden we gejaag genoeg.
Het is vanavond in ieder geval een relaxte en prachtige avond. Van het voornemen om op deze vakantie slechts een alcoholische versnapering per dag te nuttigen komt echter nu niks van terecht.

Buona notte