mimories2024

Vrijdag 5 april Beuningen

vertrek bij km 106390

De dag van vertrek op onze eerste langere camperreis. Twaalf weken zullen we onderweg zijn met onze bus. Wat een luxe toch, dat beseffen we wel.

De börek van Zehra

Al veel mensen hebben gedag gezegd de afgelopen dagen. Zussen, schoonzussen, vrienden en bekenden zijn langs geweest. Want voor een reis van drie maanden mag er wel gezoend worden.

Onze lieve Turkse overbuurvrouw Zehra heeft vanochtend börek gebracht voor onderweg.

En als we uiteindelijk begin middag vertrekken gooit ze volgens Turks gebruik water achter de camper aan.

Klik op 'meer lezen' voor de rest van het verslag.

In Turkije en andere landen in die regio gooit men water achter iemand aan bij een afscheid. ‘Je gaat weg maar komt weer terug, zoals ook water vloeit’ is het idee bij dit gebruik. Dank je wel Zehra!

Het gaat lekker vlot door Duitsland. Weinig 'Staus’, en Sprendlingen, de eerste optie voor overnachting die we in gedachten hadden rijden we voorbij. In Sprendlingen is een camperplaats tegenover de fabriek van Euramobil. Daar mag je gratis overnachten en zijn ook nog eens alle voorzieningen zoals stroom, schoon water en vuilwater lozen gratis. Daarnaast geven ze elke werkdag ook nog hele leuke en interessante rondleidingen met koffie en Kuchen als afsluiting.
Leuk om te zien als je in de buurt bent. En ze produceren ook echt goed afgewerkte campers.

Maar deze camperplaats doen we nu niet dus. Ons volgende doel is Speyer/Spiers, ook in Duitsland. Daar hebben we al eens eerder gestaan (link)Op een hele grote P, een Festplatz tegenover een luchtvaartmuseum.

En vandaag doet de P zijn naam alle eer aan; er is een héle grote kermis. Feest voor de Duitsers, maar pech voor ons. Want parkeren en overnachten gaat daar nu dus niet daar. Nu is het even zoeken naar een alternatief.

Iets verderop stoppen we even op een onverharde P met een geopende slagboom om de diverse camperapps eens te bekijken of er andere mogelijkheden vlakbij zijn.
Het is ondertussen bijna 17:00 u. Er staat nog een vrachtwagen met draaiende motor op de P en we merken opeens de chauffeur op die ons duidelijk maakt dat hij de slagboom gaat sluiten.

Hij vertelt ons dat we op de P aan de overkant van de straat ook best mogen staan en overnachten. Die P hoort bij een fabriek maar het is vrijdagavond en voor de rest van het weekend gebeurt er daar niks meer.

Nou, hebben we toch een klein gelukje. En dat geluk wordt nog veel groter als de vele groene scherven die tien meter verderop lijken te liggen geen groene scherven zijn maar plastic glinsterende groene klavertjes vier. Honderden liggen er. ‘Nou, als dat geen goed begin van de reis is!’, zegt Monique.

Nou beste lezers, houd die zin vast….

Het is een rustige plek waar we staan. Af en toe komen er wat mensen op het trottoir voorbij die naar en van de kermis lijken te gaan. Maar we hebben verder weinig last van het kermisrumoer.

We eten soep en de Börek van Zehra, spelen een leuk balansspelletje wat ik van dokter Floris heb gekregen, en gaan op tijd naar bed.

Morgen staan er weer 400 km op de planning.