Zaterdag 11 mei

ontwaken in Agios Charalambos, Kreta
km 109392
CO 35.19306, 24.15114

Ondanks het geluid van de golven hebben we opvallend goed geslapen. Dat is wel eens anders geweest. Wat in eerste instantie misschien heel romantisch mag lijken kan ’s nachts wel eens heel vervelend worden. Dat je soms het gevoel hebt dat je aan een grote weg staat waar elke 5 of 10 seconden een auto voorbijrijdt, en er geen eind aan komt.

De Griekse camper die ...

50 meter links van ons staat vertrekt weer na een ochtendzwembeurt. En de Belgen 50 meter rechts van ons gaan even later ook.

Daar krijgen we wel wat voor terug. Een jong Duits stel met twee kinderen van 1 en 3. En een uurtje later komen Michaela en Guido de baai inrijden met hun Burow Oman (die willen wij ook!). De laatsten zijn we al diverse malen tegengekomen vanaf de overtocht naar Kreta. Nog nooit gesproken, maar sinds een paar dagen volgen we wel elkaar op Instagram en facebook.

De zon komt wat later bij onze camper dan bij de Belgen en de Grieken. En dan denken we wel eens : hadden we toch die andere plek moeten kiezen? En zo is het altijd wel wat. Luxeproblemen, dat zijn het, anders niks. Als we later gaan kijken bij de plek die de Belgen hebben verlaten merken we dat het daar veel meer waait. Inderdaad altijd wat dus.

Het weer is zozo vandaag. De wolken hebben de overhand gekregen, en de temperatuur is maar krap 20 graden. En ik was nog wel zo van plan om te zwemmen. Dan toch maar nog een dag of wat wachten. Het schijnt flink warm te worden deze week.

Voor Monique moet het écht flink warm worden. En is het buiten warm dan hebben we het koude water nog. Ik ben bang dat het voor Monique nog wel een maandje gaat duren voordat die zich tussen de vissen begeeft. Want die vissen…. ja, dat is ook nog wel een dingetje.
Druk wordt het niet vandaag in de baai. Een enkele visser en een paar strandgasten die maar kort blijven. 

Monique heeft vandaag een boek van Michaela te leen over de Omnia oven. Da’s een heel populair dingetje bij camperaars en caravanners. Google er maar eens op. Een soort van tulband oven die op een gaspit moet. Daar kun je van alles in bakken en koken. Ik ben er best sceptisch over. Maar op dit moment maakt Monique wat foto’s van recepten uit het boek, dus wie weet word ik er straks wat positiever over als ik de meest lekkere dingen krijg voorgeschoteld.

Er hangt een fijne sfeer in de afgelegen baai hier. Het jonge Duitse stel is erg vriendelijk en beleefd. En met Michaela en Guido klikt het ook goed.

Guido en ik staan tegelijkertijd buiten te bakken voor het avondeten. ‘Bei uns bekommt der Koch beim Kochen immer einen Ouzo’, zeg ik hem. Die lust hij dus ook wel.

Na het eten zitten we nog gezellig de hele avond met ze te kletsen buiten voor de campers, terwijl de sterrenhemel steeds prachtiger wordt en zo helder dat we de satellieten zien over komen.

Het is weer een toffe dag geweest vandaag

Zaterdag 11 mei

overnachten in 

km

CO