Zaterdag 18 t/m maandag 20 mei 2024

Zaterdag 18 t/m maandag 20 mei 2024
ontwaken in Triopetra – Agios Vasileios
KM 109506
CO: 35.12536, 24.5426

Het zijn een paar luie stranddagen. Elke ochtend wel ff een wandelingetje, een ontbijtje met een gekookt eitje onder de veranda, en als toetje na het ontbijt een paar heerlijke in stukken gesneden Griekse sinaasappelen. 

Ik ben nooit zo’n sinaasappelliefhebber geweest maar deze hier zijn echt de meest sappige en zoete sinaasappelen die we ooit gegeten hebben. Echt een traktatie.

Straks thuis moeten we maar eens echt op zoek naar Griekse sinaasappelen. De Portokalia Maleme Chanion Kritis.

Het is jammer ... (klik hieronder op read more)

dat we in Beuningen de dorpswinkel van Ben Geurts niet meer hebben. Dat was toen het Julianaplein nog echt een Juliana(gras)plein met bomen was met rondom de kruidenierswinkel van Ben Geurts, slagerij Loermans, bakkerij van Vulpen, de electrowinkel van Harry Swartjes , kappers Jo en Bert Verwaaijen, timmerbedrijf Wim en Jan Lelivelt, en fournituren Hentje Rat.

Dat plein hadden ze zo in de oorspronkelijke staat moeten laten vinden wij, dus een soort van stads-/dorpspark in het midden van Beuningen. En daaromheen dan de nieuwbouwwinkels. Nu hebben ze het volgeplakt met beton en steen en vervolgens moeten er dan weer wat bomen worden geplant omdat ze wat meer groen in het centrum willen.
Maar ja, ons hebben ze nooit iets gevraagd....

Bij Ben Geurts kon je vroeger je boodschappen laten ‘opschrijven’. Dat wil niet zeggen dat als je tegen Ben zei ‘schrijf voor mij een kilo sinaasappelen, een blik bonen en een krop sla op’, dat hij dan die woorden daadwerkelijk ergens fysiek op een stuk papier schreef. Nee, ons mam had thuis een oranje boodschappenboekje waarin zij de boodschappen opschreef die ze nodig had. Dan ging ze daarmee naar de winkel van Ben Geurts en die pakte de boodschappen bij elkaar. Later toen het een zelfbedieningszaak werd mocht je het zelf pakken.
Door de boodschappen/ artikelen die hij dan ook daadwerkelijk had ging een streep in het boekje. Betalen kon je dan meteen maar het was ook vaak: ‘Ben, schrijf het maar op’. 
En dat betekende dan dat het einde van de week werd afgerekend. Dit voor de generatie die het begrip 'schrijf het maar op' niet meer kent.

Ben had altijd zijn typische ‘Bar wah’- uitdrukking. Als Moniques mam Thea in de winkel tegen Ben zei ‘Ben, wat een slecht weer vandaag’. Dan zei Ben ‘Ja, bar wah Thea ’. Da’s dialect voor ‘echt hé’. Grappig is wel dat zijn dochters Rian en Henriette (die wij kennen) dat ook nog wel eens kunnen zeggen.

Voor sinaasappelen (want daar begon het verhaal mee) moest je naar Ben en zijn vrouw Riek. En als ons mam Truus aan Ben vroeg ‘Ben, zijn dit lekkere zoete en sappige sinaasappelen?’, dan had Ben vast gezegd ‘Truus, ik zeg net nog tegen Riek “wat zijn de sinaasappelen toch lekker zoet en sappig”.’.
En zo praatte Ben het elke klant naar haar of zijn zin. Maar altijd goed bedoeld, want het waren schatten van mensen. En de sinaasappelen waren ook écht lekker zoet en sappig als Ben dat zei.
En het weer was ook echt bar wah.

Als we het ontbijt met sinaasappelen gehad hebben genieten we vooral van de rust en weidsheid op het strand. De luifel wordt uitgedraaid wat anders niet zo vaak voorkomt. Als je in het wild staat zoals wij vaak staan, dan maken we er nooit een echt campingtafereel van. 
Maar hier kan het en mag het tot nu toe ook. Die veranda komt ook goed van pas want we staan volop in de zon. Hoewel de zon niet heel erg zichtbaar is. De warmte ervan wel voelbaar. Het is al dagen een gek soort van nevelig weer. Het blijkt zand te zijn dat al dagen in de lucht hangt. Niet zo extreem als we eerder deze trip in Kalamata hebben gehad gelukkig. 
Maar echt gek weer wat we nooit eerder zo gezien hebben.

Af en toe zwemmen en snorkelen we wat en zitten we wat dichter aan de waterlijn met parasol en strandlakens op het strand. Zelfs Monique gaat regelmatig de zee in en dat betekent dat ze het erg naar de zin heeft hier.

Ik pomp de sup op die na de laatste vakantie in Griekenland in 2019 alleen nog maar de binnenkant van een kast op zolder heeft gezien.
De warming up bestaat uit 10 minuten het board oppompen tot 1,5 bar en de cooling down bestaat uit het meteen van het board afkieperen in de zee. Erg wennen dus.

Druk is het hier niet. Ongeveer 7 campers staan verspreid op het strand. Begin van de middag komen steeds dezelfde man en vrouw met hun auto en liggen zij vervolgens de hele middag op het strand. Misschien dat er naast de camperaars tien mensen naar het strand komen en dat is het dan wel.

Wat (ons) wel opvalt is dat hier bijna iedereen naakt zwemt en zonnebaadt. Dat was ons ook al op andere stranden opgevallen.

En eigenlijk vind ik dat ook helemaal prima. Dan kan ik niet meer per ongeluk gaan zwemmen met de sleutels van de camper nog in mijn zwembroek. Want dat heb ik dus gedaan. Daarna ook nog een kwartiertje samen met Monique dwars over een luchtbedje hangend rondgedobberd, en vervolgens ook nog een kwartiertje met mijn zwemvliezen aan als een soort van buitenboordmotor achter het luchtbedje (met Monique erop) gefungeerd.

Gelukkig zaten de sleutels nog in de zwembroek. Echter de afstandsbediening deed het niet meer. En de camper konden we ook niet meer in. Het is nog altijd wel mogelijk om de deur via het manueel slot te openen, echter de voordeuren zaten met een extra slot aan de binnenkant vergrendeld. Uiteindelijk kon ik gelukkig via de achterdeuren over het bed heen naar binnen. Ik heb de afstandsbediening uit elkaar gehaald en te drogen gelegd. Maar de ene keer doet hij het wel en de andere keer niet. Zal dus een nieuwe worden denk ik.

Onze buurman Rainer zit regelmatig verlegen om een praatje en dat maken we dan ook maar regelmatig met hem. Rainer is een bijzondere en aardige man, die als 5-jarig jongetje samen met zijn moeder (zijn vader was al uit beeld) net voor de bouw van de Berlijnse muur uit Oost- Duitsland is gevlucht. Het is mooi om te horen hoe liefdevol hij over zijn moeder praat. 
’s Avonds drinken we een wijntje of biertje bij zijn camper, en we kletsen meer Duits dan Nederlands deze dagen. We leren in een paar avonden meer woorden dan vroeger in een jaar op de middelbare.

Het avondmaal

Het is echt wel gezellig maar van de avonden die we gedacht hadden rustig met zijn tweetjes door te brengen komt hier niks van terecht. 
Thuis hadden we het er wel eens over dat als we nu wat vaker en langer op reis zouden gaan, dat we dan misschien wel wat meer open moeten gaan staan voor contact met andere camperaars. Want we houden ervan om graag redelijk alleen te staan op een camperplaats. Uiteraard zeggen we wel altijd vriendelijk gedag tegen andere camperaars, maar op hele verhalen die ons niet interesseren zitten we niet te wachten.

Nou, we worden hier al aardig op de proef gesteld 😊. 

Na de avondlijke borrels tijdens en na de zonsondergangen volgen de nachtelijke rusten zoals het hoort.

Truste

Zaterdag 18 t/m maandag 20 mei 2024
overnachten in Triopetra – Agios Vasileios
KM 109506
CO: 35.12536, 24.5426

onze google map (aanklikken)